Tekstaro de Esperanto

Parto de unu teksto en kolekto de Esperantaj tekstoj

Listo de ĉiuj partoj  ⇐ Al la antaŭa parto  Al la posta parto ⇒ 

Artikoloj el Monato

La bazan tekston origine enkomputiligis Flandra Esperanto-Ligo

Kreis la Esperantan tekston: diversaj personoj

La unuaj 216 artikoloj estas ĉerpitaj el la TTT-ejo de Monato: http://www.esperanto.be/fel/mon/. La postaj 1028 artikoloj devenas de la kolekto "monato3.tar.gz" enretigita de Edmundo Grimley-Evans: http://homepage.ntlworld.com/edmund.grimley-evans/tekstaroj.html.

La artikoloj el "monato3.tar.gz" estis en pluraj diversaj formoj, kaj devis esti sufiĉe multe prilaboritaj. Verŝajne ne ĉiam temas pri la definitiva formo, kiun la artikolo havis, kiam ĝi aperis en Monato. Povas eĉ esti, ke en iuj okazoj la artikolo finfine tute ne aperis en la gazeto. Iafoje povas esti, ke aperas ĉi tie tekstopartetoj, kiuj estis nuraj notoj inter la redaktantoj, kaj kiuj neniam estis intencitaj por publikigo. Ialoke testopartetoj estas forigitaj, kiuj ŝajne havis sencon nur kune kun (mankantaj) akompanaj diagramoj, bildoj aŭ tabeloj.

La artikoloj el "monato3.tar.gz" havas ĉi tie "(xml:)id"-atributon ("monatotri-001000" ĝis "monatotri-007999"), kies cifera parto egalas al la artikolnumero en la origina kolekto.

Proksimuma verkojaro: 1997-2003

Dividi en sekciojn

Batita kremo kaj akvoĵetiloj

Eble Vieno, la glorriĉa aŭstria ĉefurbo, estas por vi sinonimo de batita laktokremo, per kiu oni ornamas la faman Saĥer-torton. Certe vi ne pensas pri batataj manifestaciantoj, kiujn vi televidis dum la lastaj kvereloj, kiuj kreskis flanke de la inaŭguro de la nova registaro.

Bonŝance la policistoj nur malofte batis, sed uzis akvon, por iom malvarmigi la protestantojn. Ĉar oni ne disponis pri profesia akvoĵetilo, oni uzis normalan fajroestingan veturilon de la viena fajrobrigado. Sed ties akvujo entenas nur 1000 litrojn da akvo, kaj tial la ŝprucado finiĝas post nur tridek sekundoj.

Tamen, iam la polico aĉetis veran 5000-litran ŝprucmaŝinon, kiu staris en kazerno iom for de la viena urbocentro. Bedaŭrinde la maŝino estis tro alta kaj ne povis elveturi la halon, se oni ne komplete ellasis la aeron el la pneŭmatikoj. Krome la tuta veturilo estis plenakvuje tro peza por la vienaj stratoj, kaj necesis speciala veturpermeso antaŭ uzo.

Rezignacie la viena polico donacis la neuzeblaĵon al la aŭstria armeo. En kiu kazerno ĝi nun rustadas, mi ne povis elkribri.

Kial vi ridetas? Temas pri vera historio!

Walter KLAG